İngiltere Kralı Charles III, Washington’da gerçekleştirilen ABD Kongresi’nin ortak oturumunda yaptığı etkileyici konuşma ile gündeme damga vurdu. Kraliçe Elizabeth’in 1991’deki hitabından sonra kürsüye çıkan ilk İngiliz hükümdarı olan Charles, konuşmasının öncesinde uzun süre ayakta alkışlandı.
Tarihsel bağlara vurgu yapan Kral, İngiltere ve ABD’nin geçmişteki farklılıklarına rağmen bugün güçlü bir işbirliği içinde olduklarını belirtti. Küresel gelişmelere de değinen Charles, Avrupa’dan Ortadoğu’ya kadar uzanan krizlerin dünya genelinde belirsizlik yarattığını ifade etti.
Ukrayna’ya yönelik destek konusunu ön plana çıkaran Kral, İngiltere’nin NATO içerisindeki rolüne dikkat çekerek, savunma harcamalarının artırıldığını ve Batı ittifakına katkıların sürdüğünü dile getirdi. Bu bağlamda, NATO içindeki dayanışmanın hayati önem taşıdığını vurguladı.
Konuşmanın en dikkat çekici anlarından biri, Ukrayna’ya destek konusuydu. Kral, kalıcı ve adil bir barış için Ukrayna’ya destek vermeye devam edilmesi gerektiğini belirtti. Bu ifadeler, son dönemde Kiev’e yönelik tutumu tartışmalara neden olan Donald Trump’a dolaylı bir mesaj olarak algılandı.
Kral, 11 Eylül saldırılarının ardından NATO’nun ilk kez 5. maddeyi devreye soktuğunu hatırlatarak, müttefiklerin ABD ile birlikte hareket etme iradesini ön plana çıkardı. Bu sözler, Trump’ın geçmişteki NATO eleştirilerine de bir yanıt niteliği taşıdı.
Günün en dikkat çekici anı ise Beyaz Saray’daki akşam yemeğinde yaşandı. Charles, Trump’ın “ABD olmasaydı Avrupa Almanca konuşurdu” sözlerine atıfta bulunarak, “Biz olmasaydık siz de Fransızca konuşuyor olurdunuz” şeklinde bir yanıt verdi. Bu çıkış, ABD’nin bağımsızlığını ilan etmeden önce Kuzey Amerika’nın İngiliz ve Fransız orduları arasında bir savaş alanı olduğunu ima eden bir anlam taşıdı ve salonda şaşkınlık yarattı.
Daha önce de Trump, Ocak ayında Davos Zirvesi’nde ABD’nin II. Dünya Savaşı’ndaki rolüne vurgu yapmış ve “ABD olmasaydı bugün birçok ülke Almanca, hatta kısmen Japonca konuşuyor olabilirdi” demişti. Bu bağlamda, Kral Charles’ın yanıtı, uluslararası ilişkilerdeki tarihsel bağların önemini bir kez daha gözler önüne serdi.
